Charlotte

Charlotte to bardzo smaczna i zdrowa szarlotka, znana każdemu z nas od dzieciństwa. Pomimo prostoty przepisu jabłkowa szarlotka ma wyjątkowy smak i zawiera wiele witamin i składników odżywczych. Właśnie dlatego Charlotte jest tak popularna, a jej przepis można bezpiecznie nazwać „folk”.

Istnieje kilka wersji dotyczących pochodzenia nazwy „charlotte”. Jednym z najczęstszych jest romantyczna opowieść o beznadziejnie zakochanym kucharzu, który poświęcił deser, który wynalazł, kobiecie swojego serca Charlotte. Bliżej rzeczywistości, inna wersja: danie pojawiło się pod koniec XVIII wieku i nosi imię królowej Charlotte, żony króla Jerzego III z Wielkiej Brytanii, która aktywnie wspierała ideę uprawy sadów jabłkowych.

Początkowo charlotte jest gorącym słodkim daniem kuchni zachodniej Europy, niezwykle popularnym na stołach domowych i restauracyjnych w XIX - XX wieku. w Rosji, ale od lat 30. przestała być modna. Charlotte składa się z dwóch części - owoców i chleba, z których każda jest przygotowywana osobno aż do pełnego ugotowania. Następnie oba są łączone mechanicznie (zwykle układane w warstwach jeden na drugim w specjalnej formie) i pieczone w celu uzyskania bardziej trwałego połączenia ze sobą i wzajemnego przenikania (rozproszenia) smaku do piekarnika bezpośrednio przed podaniem.

Porcja owocowa w charlotte najczęściej składa się z jabłek, jako najtańszego, najczęściej spożywanego i szybko przygotowywanego produktu, ale mogą to być również gruszki, pigwy, śliwki, ananasy. Część chleba różni się również w szerokim zakresie, od czarnego chleba żytniego (krakersów) po herbatniki i jest nasączona produktami mlecznymi i śmietanowymi: mlekiem, śmietaną, śmietaną, masłem. Formularz Charlotte musi mieć zdejmowany spód. To zniknięcie form doprowadziło do stopniowego „wyginięcia” Charlotte w życiu kulinarnym po II wojnie światowej.

Spód formy (spód) jest koniecznie przykryty olejowanym papierem, ponieważ część chleba, zwykle impregnowana olejem, a zatem podatna na przypalanie, jest zawsze układana pierwszą warstwą. Papier zapobiega spalaniu. Część owocowa jest ostrożnie uwalniana od wszelkich przeszkadzających elementów (nasion, folii, skórki), czasami jest tłuczona i gotowana albo z cukrem, miodem, albo z dżemem, dżemem lub syropem mocującym, tak aby podczas układania na części chlebowej ją impregnowała. Wierzchnia warstwa jest zawsze owocowa, pokryta polewą lub śmietaną, która może upiec (czyli zawiera jajka, a nie olej!).