Tylko bez paniki!

Zwykle z powodu faktu, że ataki paniki są podobne do innych chorób, ludzie najpierw udają się do terapeuty, kardiologa, neurologa. Po zdaniu wszystkich egzaminów wracają do punktu wyjścia. Nie oznacza to, że te wyjazdy są absolutnie bezużyteczne. Niemniej jednak ważne jest potwierdzenie braku prawdziwej patologii organicznej. I aby uspokoić również pacjenta. Cóż, więc wszystko jest dość proste. Musisz przejść kilka kroków i ... odetchnąć z ulgą!

Krok 1. Świadomość

Nagły atak tylko wzmacnia nasze pragnienie kontrolowania sytuacji. Ale współczulny układ nerwowy, a mianowicie autor tej karuzeli w głowie i ciele, nie może być świadomie kontrolowany. Jeśli nadal będziesz się martwić, jeszcze więcej hormonów zostanie wydzielonych, stan się pogorszy. Aktywnie próbujesz przezwyciężyć panikę, ale spraw, by się nasiliła. Jest to utrwalone w pamięci - następnym razem będziesz się bać nawet objawów cielesnych, ale po prostu, że ponownie doświadczysz wszystkich odcieni strachu. Wyjściem jest racjonalna świadomość. Zrozum, że dana osoba nie jest w stanie kontrolować pojawiających się emocji i wrażeń. Zrozum to i zaakceptuj. Być może z pomocą specjalisty.

Krok 2. Premie anulowane

Psychologowie mają taki termin - dodatkowa korzyść. To właśnie otrzymuje ciało w wyniku jakiejś reakcji. Z jakiegoś powodu potrzebuje jej; będzie zmuszał cię do jej pojawienia się w kółko. Nie oznacza to, że wszyscy cierpiący na ataki paniki są samolubnymi, leniwymi „wyimaginowanymi pacjentami”, którzy tylko czekają, aby skorzystać ze swojej dolegliwości. Rzadko ktoś wyraźnie zdaje sobie sprawę z korzyści. Właśnie dlatego warto porozmawiać ze specjalistą. Czego potrzebuje Twoja psychika - relaksacja w przyspieszonym tempie życia, trochę więcej uwagi, rozładowanie emocjonalne? Dlaczego potrzebujesz ataku paniki? Pomyśl, załatw to. Być może wraz z odpowiedzią na to pytanie nadejdzie rozwiązanie.

Krok 3. Zdecyduj się na taktykę

Jeśli nie poradzisz sobie z atakami, najlepiej skonsultować się z psychologiem lub psychoterapeutą. Ten ostatni może również pomóc w przyjmowaniu leków. Nawiasem mówiąc, o pigułkach. Nie polegaj na nich i czekaj na cenny przepis. Lekarz lepiej wie, jaki rodzaj terapii może mieć wpływ. Dla wielu wystarczy korekta psychologiczna, ktoś potrzebuje wsparcia od narkotyków. Ale nie jak panaceum, ale przez chwilę, jak pchnięcie. Podczas pracy ze specjalistą ważne jest po prostu znalezienie odpowiedniego narzędzia - techniki, która będzie skuteczna w twoim przypadku, z twoimi własnymi powodami paniki, a nawet twój opór się złamie. Właściwy lekarz może to łatwo zorganizować.

Krok 4. W kierunku ataku

Tak więc, do korekcji zaburzeń panicznych istnieje wiele skutecznych metod. Niektóre z nich rozpraszają uwagę: na przykład opowiadanie czegoś w umyśle, znajdowanie w tłumie ludzi o ciemnych włosach lub okularach, a na koniec czytanie modlitwy. Niektóre techniki oparte są na relaksacji - różne ćwiczenia oddechowe. Każda metoda wyboru zacznie działać, co jest dla niego bardziej odpowiednie. Ale jest najważniejszy punkt na wszystkie sposoby - nie unikać ataku. Lepiej nawet spróbuj go sprowokować. Raz, drugi. A po trzecie, wygląda na to, że się nie pojawi. Nie możesz w to uwierzyć? Na próżno. Wszystko jest bardzo proste. Nic dziwnego, że słynny psycholog i neurolog Viktor Frankl, który przeżył okropności obozów koncentracyjnych, stworzył tak zwaną metodę paradoksalnej intencji.

Ma to na celu świadome sprowokowanie nieprzyjemnej sytuacji, chęć ataku, zrobienie wszystkiego, co możliwe, aby tak się stało. Ale nie jesteśmy w stanie regulować systemu autonomicznego, więc nie będziemy w stanie specjalnie spowodować ataku. A gdy tylko to „zawiedzie”, intensywność lęku zacznie spadać. Okazuje się, że aby pozbyć się paniki, po prostu chcesz jej doświadczyć.

Krok 5. Bezpłatne oddychanie

Jest to jedna z interesujących technik, która pomaga radzić sobie z atakami. Jego istotą jest przywrócenie naturalnego procesu oddechowego, który jest zaburzony w stresujących sytuacjach, negatywnych doświadczeniach. Aby rozpocząć ćwiczenie najlepiej wykonać z trenerem. Dana osoba ma określony rytm i tempo oddychania. Może być niewygodny, ale pokonując ten dyskomfort, pacjent pozbywa się poważnych obrażeń emocjonalnych. Uświadamia sobie, że nie wszystko podlega kontroli, ale jest to normalne. Niektóre rzeczy muszą zostać zaakceptowane, a nie walczyć z nimi. I z czym przestajesz walczyć, stopniowo odchodzisz. Na kilku lekcjach możesz nauczyć się metodologii i wykonać ją samodzielnie, aby stopniowo wypracować wszystkie trudne sytuacje i nauczyć się, jak je traktować inaczej.

Krok 6. Rozejrzyj się

Jeśli nagle zauważysz, że ktoś w pobliżu rozpoczyna atak paniki, pamiętaj, że niektóre twoje działania mogą tylko wzmocnić taką reakcję. Dlatego, aby nie okazywać krzywdy, nie oddawaj się człowiekowi absolutnie we wszystkim. Rób to, co rozsądne: otwórz okno, pomóż usiąść, daj wodę do picia. Nie rozbiegaj się, nie okazuj podniecenia, nawet jeśli jest to osoba bliska, nie przywiązuj znaczenia do incydentu. Wiesz, jak to jest odczuwać wszystkie nieprzyjemne objawy. Pomóż więc swojemu sąsiadowi nie dać się złapać!

Zaburzenia paniczne mogą spotęgować agorafobia - strach przed utratą miejsca, w którym człowiek czuje się bezpiecznie. Ludzie unikają transportu, sklepów, komunikacji. Ale nawet takie przypadki nadają się do terapii!

A jeśli terapia się nie powiedzie? Czy to koniec? Nie ma nadziei? Raczej nie! Po prostu specjalista jeszcze nie wybrał odpowiedniego dla siebie narzędzia. W żadnym wypadku nie rozpaczaj! Jeśli się poddasz, nie będzie łatwiej.

Pamiętaj: wszystko, co dzieje się podczas ataku, dzieje się tylko W TWOJEJ GŁOWIE!